Konijnen zijn vluchtdieren – als konijnen ziek worden laten ze dat pas op het allerlaatste moment zien want dan ‘houden ze de schijn op’ zoals onze dierenarts zei. De schijn op houden om ‘net te doen alsof er niets aan de hand is’ maakt je natuurlijk een minder interessante prooi voor luie roofdieren of roofdieren die van te voren al weten dat ze een rennend konijn nooit te pakken zullen krijgen. Ze haken dan van te voren al af.

Als overlevingsmechanisme heel handig echter konijnen geven klaarblijkelijk vaak erg laat aan dat het niet goed met ze gaat, volgens onze dierenarts. Zo laat dat ze meestal doodgaan als duidelijk wordt dat ze ziek zijn.

Zou deze analogie opgaan voor mensen?

Voor de vluchtdieren onder ons? Herken je dat je veel te laat aangeeft dat je je niet goed voelt, of niet gelukkig bent of je de relatie niet meer ziet zitten? Luister je niet naar de signalen van je lichaam? Ben je bang om naar de dokter te gaan want ‘wat als’? Als wij iets hebben van het konijn dan zou dat betekenen dat we de ‘schijn’ op willen houden voor een mogelijke bedreiging. Maar welke bedreiging eigenlijk? Is er gevaar dat je ‘opgevreten’ zal worden als je je werkelijke gevoelens toont? Is het realistisch om te denken dat je nooit meer een relatie zult hebben als je de huidige stopt? Is het handig om bij echte twijfel over je gezondheid op tijd of te laat naar de dokter te gaan? Zou het slim kunnen zijn om je te realiseren dat je ook hulp kunt vragen, hulp voor je echte gevoelens van angst, onzekerheid of verdriet. Zodat je niet meer de schijn op hoeft te houden dat jij op de wereld bent gezet om het allemaal alleen te kunnen. Alsof je opgevreten zou worden als dat niet zo blijkt te zijn.

Uit: Geluk is deprimerend (mijn dit jaar te verschijnen nieuwste boek), Wassili Zafiris

Lees meer over veerkracht